Bi zahmet artık buraya da yazsam diyorum. Gerçi her seferinde böyle başlayıp yazmamakla sonlanıyor hikayem ama bu sefer azimliyim sanki...
Ancak zaman ne gösterir bilinmez.
Tabi bu arada hukuk okuyor olmama rağmen Türkçe'yi de fena kullandığımın da farkındayım. Bu aralar Latince'ye sardım ondan. Ha babam Roma Hukuku ve dolayısı ile beraberinde gelen Latince kurallarla temyiz kudretimi elimden alacak şekilde haşır neşir olduğumdan aklıma da sahip çıkamamam ondan.
Ne manasız oldu bu ilk paragraf.. Neyse ben devam edeyim.
Bu ara tatil bana yeni bir hobi kazandırdı. Polimer kilden bıdık bıdık şeyler yapmaya başladım. Hastalık oldu, bağımlısı oldum. En yakın dostum Natali ile de paylaştım, "Oha bıdık bıdık mı?" tepkisini verdi ve güldü.
Sen de mi Brütüs dedim ona...
Polimerden genellikle cupcake ya da Türkçe meali kap kek yapıyorum ancak kilden minik şeyler tatmin etmemeye başladı gerçeklerini yapmak istiyorum.
Evet...
Doğru anladınız pastacılık öğrenmek istiyorum hele hele butik pastaları en çok. Gerçi öğrendim o butik pastalarla uğraşanlar heykel traşmış, dumur oldum. Yani mantıklı aslında ama ne bileyim toplumsal önyargılar bunlar olsa gerek...
0 Yorum:
Yorum Gönder